ဧရာ၀တီနဲ႔ က်ေနာ္
မႏၱေလးျမိဳ႕ မရမ္းျခံဆိပ္ကေနထြက္လာတ့ဲ စက္ေလွေပၚမွာ ခရီးသည္ေတြနဲ႔အတူ မင္းကြန္းဘက္ကုိ ဘုရားဖူးသြားၾကမယ့္ ဘုရားဖူးေတြၾကားမွာ က်ေတာ္ ဧရာ၀တီရဲ႕ လွိဳင္းၾကမ္းၾကီးေတြကုိ ေငးရင္းရင္ေတြခုန္မိသည္။ ၀ါတြင္းကာလ ျမစ္ေရၾကီး ခ်ိန္မုိ႕ေရစီးကသန္လွသည္။ ေရေတြ အ၀ါေရာင္ဘက္ကုိ သန္းေနသည္။ေရစီးနဲ႔ နံုးေတြသယ္လာသည္လုိ႕ထင္သည္။ ဒုိက္သေရာေတြ၊ သက္ကယ္ပင္ေတြနဲ႔အတူ အမွိဳက္ေတြ ေမွ်ာပါလာတတ္သည္ကုိလည္း ေတြ႕ရသည္။ ငယ္ငယ္က အေမေျပာခ့ဲတ့ဲ ေရႊယံုနဲ႔ ေရႊက်ားပံုျပင္ေလးကုိ ျဖတ္ကနဲ႔ သတိရလုိက္မိသည္။ ငယ္ရြယ္နုနယ္ခ်ိန္လည္းျဖစ္၊ တနယ္တေက်းမွာ စာသင္ေနခ်ိန္လည္းျဖစ္တာမုိ႕ အေမကုိ သတိရမိရင္ လြမ္းလုိ႕ မဆံုးတ့ဲ ေ၀ဒနာ။ ခရီးကျပန္လာေတာ့ မွတ္တမ္းစာအုပ္ေလးမွာ အေမကုိ သတိရေၾကာင္းေရးလုိက္မိသည္။သုိ႕ေသာ္ ဧရာ၀တီက အေမ႔ကုိ သတိရေစတယ္ဆုိတာ က်ေနာ္ မဆက္စပ္မိပါ။ ခုေတာ့.....အေမ့ကုိ သတိရေစတ့ဲ ဧရာ၀တီ အသက္ငွင္ေနျပီတ့ဲ အေမ။
အခုေတာ့ က်ေနာ္ အေမရ့ဲအေ၀းမွာ ဧရာ၀တီရဲ႕အေ၀းမွာ။အေမ ေနေကာင္းပါေစ။ဧရာ၀တီေနေကာင္းပါေစ အေမ။ထာ၀စဥ္ စီးဆင္းပါေစ မိခင္ဧရာ၀တီ။ငယ္ရြယ္ခ်ိန္မုိ႕ စက္ေလွနဲ႔ ဧရာ၀တီကုိ ျဖတ္ရေပမယ့္ တကယ့္ ရင္ခုန္စရာ စြန္႕စားခန္းပါ။တေန႕ေတာ့ က်ေနာ္ ဧရာ၀တီကုိ ေလွငယ္နဲ႔ျဖတ္ဖုိ႕ အခြင့္ေရးတခုရခ့ဲပါတယ္။ ျမစ္ကမ္းတခုက ေတာင္သူၾကီး တေယာက္အိမ္မွာ ႏြားနုိ႕ ပူပူေလးေသာက္ျပီး ျမစ္ဘက္အပ်င္းေျပ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ လာမိတယ္။ေလွတစင္းေတြ႕တာနဲ႔ အပ်င္းေျပ ေလွစီးရင္း ရြာက ကေလးတေယာက္နဲ႔ ေလွေလွာ္က်င့္ေနလုိက္တယ္။ တနာရီေလာက္ေလ့က်င့္ လုိက္ေတာ့ေလွကုိ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ေလွာ္တတ္လာတယ္။ ပ့ဲကုိထိန္းတတ္လာတယ္။ က်ေနာ္တဘက္ကမ္းကုိ ေလွနဲ႔ျဖတ္ၾကည့္ခ်င္လာတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံရ့ဲ အၾကီးက်ယ္ဆံုးေသာ အခမ္းနားဆံုးေသာ ဧရာ၀တီကုိ က်ေနာ္ ေလွငယ္ေလးနဲ႕ ျဖတ္ဘူးခ်င္ စိတ္ေတြျဖစ္လာတယ္။ ဒီလိုျဖတ္ဘူးတာကုိ ကုိယ့္ဘ၀ရ့ဲ မွတ္တမ္းတခုအေနနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ထားခ်င္လာတယ္။ ဆရာၾကီးေရႊဥေဒါင္းရ့ဲ တသက္တာမွတ္တမ္း စာအုပ္ကုိလည္း ဖတ္ျပီးကာစမုိ႕ စြန္႕စားခန္းေလးေတြ႕တုန္း စြန္႕စားၾကည့္ခ်င္လာတယ္။မနက္ခင္းေနေရာင္ျဖာခ်ိန္မုိ႕ သေဘၤာၾကီးေတြ အလာက်ဲခ်ိန္ ျဖတ္ၾကမယ္ဆုိျပီး ရြာခံကေလး တေယာက္ကုိညွိေတာ့ သူက ေခါင္းညိမ့္တာနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႕ ဧရာ၀တီကုိ ျဖတ္ၾကတယ္။ သဲေသာင္ျပင္ေတြကုိေကြ႕ပတ္ေလွာ္ခတ္ရင္း တကယ္ေရစီးၾကမ္းတ့ဲ ေနရာေတြေရာက္လာတယ္။
က်ေနာ္တုိ႕ ေရစီးကုိဆန္တတ္တယ္။ လွိဳင္းၾကမ္းေတြစီးၾကတယ္။ တကယ့္ကုိရင္ခုန္စရာေကာင္းတ့ဲ စြန္႔စားခန္းပဲ။ တက္ဖက္ကမ္းကုိ က်ေနာ္တုိအာင္ျမင္စြာ ေရာက္သြားၾကတယ္။ မိတ္ေဆြတေယာက္နဲ႔ သြားေတြ႕တယ္။ ဘာနဲဲ႔လာတာလည္းလုိ႔ ေမးေတာ့ ကုိယ့္ဘာသာလွေလွာ္လာတာေျပာေတာ့ဟာ..ဆုိျပီးမ်က္လံုးျပဴးသြားတယ္ ။ေနာက္အဲလုိ မလုပ္နဲ႔လုိ႕လည္းဆံုးမလုိက္တယ္။ အျပန္မွာက်ေနာ္ပ့ဲကုိင္ ေပးတယ္။ သဲေသာင္ေတြမွာ ဟသာၤေတြကုိ အနီးကပ္ေတြ႕ခ့ဲရတယ္။ ဟသၤာေတြရ့ဲ အေရာင္ကအနီ၊ အ၀ါေရာျပီး ၾကည့္လုိ႔သိပ္ေကာင္း တယ္။ျမစ္ကမ္းနဖူးက တဲေလးဆီျပန္ေရာက္ေတာ့ ဦးေလးၾကီးက မင္းတုိ႕ၾကာလုိက္တာကြာ။ ဘယ္ေတြသြားၾကတာလဲတ့ဲ။ ငါကမ္းနဖူးတက္တက္ၾကည့္တာ သံုးေလးခါရွိျပီတ့ဲ။ က်ေနာ္ ဟုိဘက္ကမ္းကုိ သြားၾကာတာလုိ႔ေျပာလုိုက္တယ္။ ဟာ..ေတာ္ေသးတာေပါ့ ေရႊကိႏၷရီေတြ႕ရင္ မင္းတုိ႕ေလွေမွာက္မွာတ့ဲ ေရႊကိႏၷရီဆုိတာ နွစ္ထပ္ အျမန္ရွပ္ေျပးသေဘၤာၾကီး။ ဒီသေဘၤာၾကီး ျဖတ္သြားရင္ ကမ္းေတြေတာင္ပ်ိဳတယ္တ့ဲ။ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ က်ေနာ္အခ်ိန္တြက္ဆတာ မွန္သြားတယ္ဆုိျပီး ေတြးရင္း ၀မ္းသာေနမိတယ္။ က်ေနာ့ရဲ႕ဇြဲနဲ႔သတၱိကုိ ဧရာ၀တီက မွတ္ေက်ာက္တင္ေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးပါ ဧရာ၀တီ။
က်ေနာ့္မွာ ဧရာ၀တီနဲ႔ပတ္သက္တ့ဲ အမွတ္တရေလးေတြရွိခ့ဲသလုိ ဧရာ၀တီကုိ ဂုဏ္ျပဳခြင့္ေတြလည္း ရခ့ဲပါတယ္။က်ေနာ္ စာသင္ခ့ဲတ့ဲ အဂၤလိပ္စကားေျပာ သင္တန္းေလးမွာပါ။သင္တန္းေလးကလည္း သမုိင္း၀င္ ေဂါ၀န္ဆိပ္ကုိ သြားတ့ဲ လမ္းမၾကီးေပၚမွာပါ။ ဒီသင္တန္းေလးမွာ ကုိငွက္ၾကီးအမွတ္တရ လုပ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ စကားေျပာခြင့္ရခ့ဲပါတယ္။ သင္တန္းဆရာနဲ႔ က်ေနာ္ၾကားမွာ ကုိငွက္ၾကီးသီးခ်င္းေတြနဲ႔ ခင္မင္မွဳကုိ ခ်ည္ေနွာင္ခ့ဲၾကတယ္ဆုိရင္လည္း မမွားပါဘူး။ အဲဒီေန႕က ေဆးေက်ာင္းက က်ေနာ့ မိတ္ေဆြလည္း လာအားေပးၾကတယ္။ သီခ်င္းေတြလည္းဆုိၾကတယ္။ က်ေနာ္လည္း ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕ သတုိ႕သမီးသီခ်င္းကုိ ဆုိခ့ဲတယ္။ပရိတ္သတ္အားလံုး က်ေနာ္ ဧရာ၀တီလုိ႕ ေအာ္လုိက္တုိင္း ရာဇ၀င္မ်ားရ့ဲ သတုိ႕သမီးလုိ႕ ေအာ္ျပီး အားေပးခ့ဲၾကတယ္။ငါတုိ႕ရဲ႕ မိခင္လုိ႕ ေအာ္ျပီးအားေပးခ့ဲၾကတယ္။
အခုခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႕ရဲ႕ ဘုိးဘြားေတြရ့ဲ သတုိ႕သမီး၊ ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕ သတုိ႕သမီး၊ က်ေနာ္တုိ႕ အားလံုးရ့ဲမိခင္ ဧရာ၀တီကုိ လည္မ်ိဳ အညစ္ခံေနရျပီ။ မိခင္ဧရာ၀တီဟာ အသက္ထြက္ေတာ့မယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႕အားလံုး ၀ုိင္း၀န္းကာကြယ္ၾကရမယ္။ ဧရာ၀တီကုိ ကာကြယ္ဖုိ႕ က်ေနာ္တုိ႕ အဖုိးအဖြားေတြ၊ အကုိေတြ၊ အမေတြက လက္နွက္ေတြ ထားေပးခ့ဲပါတယ္။ ကဗ်ာေတြ ရြတ္ျပီးကြာကြယ္ၾက။ သီခ်င္းေတြဆုိရင္း ကာကြယ္ၾက။ ကေလာင္ေတြနဲ႔ကြာကြယ္ၾက။ လမ္းမေတြေပၚမွာမွာ က်ေနာ္တုိ႕ အားလံုး ရာဇ၀င္မ်ားရ့ဲ သတုိ႕သမီးသီခ်င္းကုိ ဆုိၾကမယ္။ ခင္၀မ္းရ့ဲ ဧရာ၀တီကုိ ဆုိၾကမယ္။
ဒီသီခ်င္းေလးကိုေတာ့ က်မ အလြမ္းျမိဳ႕ေလးကဘဲ Youtube ကေနရွာျပီးတင္ေပးလိုက္တာပါ။ က်မရဲ႕မိတ္ေဆြၾကီးက သူဆိုဖူးတယ္ (ဧရာဝတီကို ကိုငွက္ၾကီးရဲ႕ မူရင္းအသံနဲ႔ဘဲ ျပန္ရွာျပီးတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ က်မမိတ္ေဆြရဲ႕ အသံနဲ႔သာတင္ရင္ သီခ်င္းနားဆင္မိသူေတြမွာ ငွက္ဖ်ားပါျဖစ္ႏိုင္လို႔.. အေရးေပၚေဆးရံုကားပါ ေခၚထားရမွာစိုးရိမ္လို႔ .. အားလံုးရဲ႕ မိခင္အတြက္ ခံစားခ်က္သီခ်င္းေတြကို သူ႔အသံဆိုးနဲ႔ မဖ်က္စီးခ်င္လို႔ ယၡဳမူရင္း အတိုင္းျပန္တင္ေပးထားပါတယ္။
***************************************************************************
မထင္မွတ္တဲ့ တစ္ရက္မွာက်မကို အြန္လိုင္းမွ သူငယ္ခ်င္း (ကိုေဇာ္သိခၤ)မွ အမ ဧရာဝတီနဲ႔ပါတ္သက္ျပီး ပိုစ္မေရးဘူးလားဆိုျပီး ေမးလာခဲ့တယ္။ က်မလည္း ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။ က်မ စာေကာင္းေကာင္း မေရးတတ္လို႔ အိမ္က (ခ်စ္ခ်စ္ၾကီးကိုေရးခိုင္းမယ္)လို႔ ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔က်မ အေတြးတစ္ခုဝင္လာတယ္။ က်မလည္း အေမဧရာဝတီကို ခ်စ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမ့နဲ႔က်မ အေနေဝးေနေတာ့ အေမ့ရဲ႕ခံစားခ်က္ အနစ္နာခံခ်က္ေတြကို က်မဘာမွေသခ်ာနားမလည္တဲ့ ရင္ဘတ္ၾကီးနဲ႔ခံစားျပီး မေရးခ်င္လို႔။ ေရးရမွာလည္း မထိုက္တန္လို႔ပါ။ ဒါေပမဲ့ က်မလည္း အေသြးအသားနဲ႔ လူသားတစ္ေယာက္မို႔ အေမ့ကို ခ်စ္တတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီပိုစ္ေလးေရးဘို႔ က်မရဲ႕မိတ္ေဆြေကာင္း တစ္ေယာက္ကို သြားသတိရမိတယ္။ သူက စာေပဗဟုသုတၾကြယ္သလို အေတြးေခၚလည္းေကာင္း စာလည္းေရးေကာင္းမို႔ က်မသူ႔ကို အေၾကာင္းၾကားလိုက္တယ္။ ဒီပိုစ္ေလးေရးေပးပါ။ အေမ့ကိုခ်စ္ေၾကာင္း သက္ေသျပေပးပါ။ အေမ့ေသြးေတြ ရန္သူေတြမေသာက္မိေစဘို႔...အေမ့အသားကို ရန္သူေတြ မဖ်က္မေစဘို႔ ရင္ထဲကစကားလံုးေတြနဲ႔ တားဆီးေပးပါလို႔ က်မေျပာလိုက္တယ္။ က်မလိုဘဲ အေမ့ကိုခ်စ္တယ္ ...ခ်စ္ေသးတယ္....ခ်စ္တတ္တယ္ဆို ခ်စ္သက္ေသခံစားခ်က္ေတြကို အမ်ားသိေအာင္ ....အေမ့ကို ကာကြယ္ေပးဘို႔ ...ေစာင့္ေရွာက္ေပးဘို႔ တိုက္တြန္းလို႔ ....(ဧရာဝတီနဲ႔က်ေနာ္) ....ဆိုတဲ့ပုိစ္ေလး စာလံုးေတြေခြ်ခ် ရင္ထဲကအနစ္သာရမ်ားနဲ႔ သူ႔ဘဝရဲ႕အတိုအစနဲ႔ အေမ့ကိုခ်စ္ေၾကာင္း သက္ေသျပခဲ့ျပီ။
((((((( အေမ့ကိုခ်စ္တယ္....အေမ့ကိုေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ေပးၾကပါ )))))))
((((((( အေမ့ကိုမစြန္လႊတ္ႏိုင္ဘူး......ေမ့ေသြးေၾကာေတြမေျခာက္ခမ္းေသးဘူး ))))))))
(((((((( ခုဆိုရန္သူေတြလက္ထဲ....အေမ့ဘဝအပ္ရေတာ့မယ္.....အေမငိုေနတယ္ )))))
ခ်စ္ျခင္းမ်ားစြားနဲ႔ အေမဧရာဝတီကို ကာကြယ္ေပးၾကပါ။
စာဖတ္သူမ်ားကိုေလးစားလွ်က္
အလြမ္းျမိဳ႕ေလး
