Friday, 17 February 2012

ကိုတူးသို႔ ေပးစာ

    ဓါတ္ပံုကို . ဂိုဂယ္မွ ကူးယူသည္။

သားေတြသမီးေတြ မသိေအာင္က်မ မ်က္ရည္ခိုးခိုးသုတ္ခဲ့ရတဲ့ရက္ေတြ မနည္းေတာ့ေပ။ စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ႕ သီခ်င္းေလးလိုေပါ့ သားနဲ႔သမီးၾကားသြားရင္ အထင္ေသးသြားလိမ့္မယ္ဆိုတာ က်မအျမဲအမွတ္ရျပီး ကိုတူး ႏွိပ္စက္အႏိုင္က်င့္ ဥပကၡာျပဳမွဳ႕ေတြကို က်မ မိခင္တစ္ဦးပီပီ တစ္ေယာက္ထဲၾကိတ္ကာ ခါးစည္းခံခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတစ္ရံမွာ က်မ သီးခံတတ္မွန္းသိေလေလ ကိုတူးက ပိုရက္စက္ေလေလ ျဖစ္လာျပန္ေရာ။ ခေလးေတြရဲ႕ အနာဂါတ္ကိုဘဲ က်မေခါင္းထဲထည့္ထားျပီး ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္းအေကာင္းေတြဘဲလို႔ က်မ အျမဲေျဖသိမ့္ခဲ့တယ္။ သားနဲ႔သမီး လူဘံုအလယ္မွာ မ်က္ႏွာငယ္ရမဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ဘယ္မိဘကမွ မျဖစ္ေစခ်င္သလို  မလိုလားခဲ့ပါဘူး။ အရြယ္ေရာက္ေနတဲ့ သားနဲ႔သမီး  ေရႊဘံုျမစံ မထားႏိုင္ခဲ့ေပမဲ့ မိသားစုမွာရွိသင့္တဲ့ ျပည့္စံုျခင္းဆိုတာကို က်မ အျမဲထည့္ေတြးမိ ခဲ့ပါတယ္။ ေငြေၾကးမျပည့္စံုေပမဲ့ ေမြးကင္းစကတည္းက မိစံုဖစံုနဲ႔ၾကီးျပင္းလာၾကတဲ့ သားနဲ႔သမီးကို ဒီအရြယ္ေရာက္မွ  ကိုတူး  က်မအေပၚျပဳခဲ့တဲ့ ရက္စက္ျခင္း ဥပကၡာျပဳျခင္းေတြေၾကာင့္ ခေလးေတြ လူဘံုအလယ္မွာ မိကြဲဖကြဲဘဝမ်ိဳးေရာက္မွာ က်မ  ဘယ္လိုမွ  မလိုလားပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကိုတူး ဆိုးသမွ်  က်မ အေပၚအႏိုင္က်င့္သမွ် က်မ တစ္ေယာက္တည္း ၾကိတ္မွိတ္ကာ ခါးစည္းခံခဲ့တယ္။

ဒါေတြကို ခေလးဘဝအရြယ္မွာတုန္းကေတာ့ သားနဲ႔သမီးေတြ သတိမထား မရိပ္မိၾက မခံစားတတ္ၾကေပမဲ့ ခု သားနဲ႔သမီး  အရြယ္ေတြေရာက္လာျပီမို႔  က်မနဲ႔ကိုတူး  ျပသနာျဖစ္တိုင္း ခေလးေတြက ၾကားကေန ေျမဇာပင္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ခုလည္း ကိုတူးဆီမွ က်မ  မထင္မွတ္ထားတဲ့ စကားတစ္ခြန္း ၾကားလိုက္ရတယ္။ မိေအး.... ငါနင့္ကို မေပါင္းႏိုင္ေတာ့ဘူး ငါ့ကိုကြာရွင္းစာခ်ဳပ္မွာ လက္မွတ္ထိုးေပးျပီး ငါ့အိမ္ေပၚကေန ဆင္းသြားပါတဲ့။ ရက္စက္လိုက္တာ ကိုတူးရယ္။ ရွွင္ က်မကိုခ်စ္လို႔ လူဘံုအလယ္မွာ တရားဝင္လက္ထပ္ခဲ့တာဘဲ မဟုတ္လား။ ခုဆိုသားနဲ႔သမီးေတာင္ လူပ်ိဳ အပ်ိဳေတြ ျဖစ္ကုန္ျပီ။ ခုမွ ရွင္စိတ္ေတြ ဘယ္လိုျဖစ္ကုန္တာလဲ။ 

အရြယ္ေတြ အိုလာျပီး ပါးေရတြန္႔လာတဲ့  က်မကို  ရွင္ မခ်စ္ မႏွစ္သက္ေတာ့ေပမဲ့ အရြယ္ေရာက္လာျပီး ရွင့္ကိုအရမ္းခ်စ္ျပီး အားကိုးေနၾကတဲ့ သားနဲ႔သမီး မ်က္ႏွာနဲ႔ ခံစားခ်က္ကိုေတာ့  ရွင္နားလည္ ခံစားေပးသင့္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့  က်မ  တို႔အရြယ္ေတြက  အိမ္ေထာင္တစ္ခုကို  အခ်စ္နဲ႔ဖြဲ႕စည္း  ခ်ည္ေႏွာင္ထားရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ။ တကယ္ဆို  က်မတို႔အရြယ္ေတြက  သားသမီးေတြရဲ႕  အနာဂါတ္အတြက္  ေအးခ်မ္းေအာင္ တစ္ခုခုစီစဥ္ေပးျပီး  စိတ္ခ်ရျပီဆို တရားဓမၼ နဲ႔ေနထိုင္ရမဲ့ အခ်ိန္ေလ။

ခုေတာ့ !!!!! က်မ မ်က္ဝန္းအိမ္မွ မ်က္ရည္ က်လုဆဲဆဲမွာ သမီးေလးက အနားေရာက္လာျပီး  ေမေမ အားမငယ္ပါနဲ႔။ ေဖၾကီးက သူ႕အိမ္ေပၚက ဆင္းဆိုလည္း  သမီးတို႔ ဆင္းသြား ၾကတာေပါ့။ သမီးတို႔ေမာင္ႏွမေတြ အလုပ္လုပ္ျပီး ေမေမကို ရွာေကြ်းႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ လိမ္မာလိုက္တဲ့ သမီးရဲ႕ အားေပးစကားေၾကာင့္ ကိုတူးကိုအျပစ္ေတြ ထပ္မတင္ခ်င္ေတာ့ေပမဲ့ သားနဲ႔သမီးကို က်မ ေတာ္ေတာ္သနားမိတယ္။

သမီးေလးဆီမွ ၾကားလိုက္ရေသာ စကားသံက  .... ေဖၾကီးမွ သမီးတို႔မိသားစုကို မခ်စ္ေတာ့တာ။ ေဖၾကီးက ဒီအိမ္မွာ မေနေစခ်င္လည္း သမီးတို႔ဆင္းေပးယံုေပါ့လို႔ ေမေမ့ကို သမီးေလးကျပန္ေျပာခဲ့တယ္။ ဒီလို အိမ္ေပၚကဆင္းဘို႔  မဆိုထားနဲ႔ဦး  ဘယ္အိမ္မွ သမီးေလးက ညအိပ္ညေန သြားတတ္တာမဟုတ္။ သမီးရဲ႕ခံစားခ်က္ကို က်မ နားလည္လိုက္ျပီ။ က်မ ဘယ္ကိုသြားျပီး ဘာေတြဆက္လုပ္ ရမွာလဲ  ေတြေဝေနခဲ့တယ္။ က်မ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ကိုတူး  က်မ ကိုမၾကင္နာေတာ့တာကို လက္ခံလို႔ရေပမဲ့  ခေလးေတြရဲ႕ ရင္ထဲနာက်င္စြာ ေဝဒနာခံစားခ်က္ေတြ မစြဲကပ္ေစခ်င္ဘူး။ ဖခင္ ဆိုတဲ့ အိမ္ဦးနတ္ အေပၚမွာလည္း အမုန္းေတြမရွိေစခ်င္သလို  အရိုအေသ မပ်က္ေစခ်င္တာ က်မ ရင္ထဲကေစတနာေတြပါ။ 

ဒါေပမဲ့ ခုေတာ့ က်မ ေစတနာကို ေက်ာခိုင္း ဥပကၡာျပဳျပီး က်မတို႔သားအမိကို ရက္ရက္စက္စက္ အိမ္ေပၚက ႏွင္ခ်ေနမွေတာ့ က်မလည္း  သားနဲ႔သမီးကိုေခၚ ေရွဦးတည့္ရာဆိုျပီး  အိမ္ေပၚက ဆင္းေပးခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့   အိမ္ေပၚကဆင္းဘို႔  က်မ  တို႔မိသားစုမွာ  ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားျခင္း  မရွိပါ။ ဘယ္တုန္းမွလည္း  ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးမ်ိဳးေတြနဲ႔  ၾကံဳရမယ္လို႔  က်မတို႔  မိသားစုေလး   ေမွ်ာ္လင့္မထားခဲ့ပါ။

ကိုတူးေရ  က်မ အိမ္ေပၚကဆင္းသြားတာ ရွင့္ကိုမလြန္ဆန္ ေၾကက္ေနလို႔မဟုတ္ပါဘူး။ အဆင္မေျပတဲ့ က်မတို႔ ၂ေယာက္ၾကားမွာ ျငိဳးငယ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေတြ  ရင္ထဲက  ဒဏ္ရာေတြျပည္႔ေနတဲ့ ခေလးေတြကို က်မ ဒီထက္ပိုျပီး ထပ္မခံစားေစခ်င္ဘူး။ ရွင့္ရဲ႕ ရက္စက္မွဳေတြၾကားမွာ ခေလးေတြကို မနားက်ည္းေစခ်င္ဘူး။ တကယ္ေတာ့ က်မ ကမိခင္ေလ။ ရွင္ က ဖခင္ဆိုေတာ့ သားသမီးခံစားခ်က္ထက္ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ဘဲ ဦးစားေပးမွာေပါ့။ က်လုဆဲဆဲ မ်က္ရည္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ျပီး  က်မ  ျပန္သုတ္ခဲ့တယ္။ က်မရဲ႕ ေနာက္မွာ တစ္သီၾကီးပါလာတဲ့  ခေလးေတြရဲ႕မ်က္ႏွာနဲ႔  က်မ ရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကို  က်မ လဲျပစ္လိုက္ ရေတာ့မယ္။ ရွင့္ရဲ႕  ေငြေၾကး ပညာ မာနေတြနဲ႔ ရွင့္မိသားစုကို လဲႏိုင္မွေတာ့ က်မမွာ  ဘာမွမရွိတဲ့ ဘဝမွာ  ရွိတဲ့  အင္အားေလးနဲ႔ သားသမီးေတြေရွ က်မ  ရဲရဲရပ္တည္ေပးရေတာ့မွာေပါ့။

တကယ္ဆို ဒီအျဖစ္ဆိုးေတြကို  အိမ္မက္သာျဖစ္လုိက္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါေတြက အိမ္မက္မဟုတ္ လက္ေတြ႔ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့  က်မတို႔မိသားစု ဘဝပါ။ ျဖစ္လာျပီဆိုေတာ့လည္း ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္း  အေကာင္းခ်ည္းဘဲလို႔  စိတ္မွာေတြးျပီး  က်မ ရဲ႕စိတ္ခံစားခ်က္  ကိုတူးအေပၚ  နားက်ည္းခ်က္ေတြကို  ေဘးမွာခနဖယ္ထားခဲ့ျပီး  လက္ရွိက်မနဲ႔  သားငယ္သမီးငယ္ေတြရဲ႕   ရပ္တည္ေရးက အေရးၾကီးေနျပီမို႔  တစ္ခုခုအေကာင္တည္ေဖာ္ဘို႔  က်မ  ရင္ေမာခဲ့ရျပန္ျပီ။

သားၾကီးကလည္း  မိခင္အေပၚ စာနာ  နားလည္  ကူညီတတ္သူမို႔ ေတာ္ေသးတယ္။ တကယ္ဆို သားၾကီးတို႔  အရြယ္ဟာ  ပညာကို  ဆံုးခန္းတိုင္ေအာင္သင္ျပီး  ေလာကအက်ိဳးျပဳရမဲ့ အနာဂါတ္ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြပါ။ ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႕မွာက  ကြဲလြဲခဲ့ရျပန္ျပီ။ ဖခင္ဆိုတဲ့  အိမ္ေထာင္ဦးစီးရဲ႕ေနရာမွာ သားၾကီးဟာ  သူတတ္ႏိုင္တဲ့ ဝန္ကိုထမ္းျပီး  က်မ တို႔သားအမိကို ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ပါတယ္။ က်မ နားလည္ပါတယ္။ ဒီမိသားစုရဲ႕  တာဝန္ကိုသားၾကီး တစ္ေယာက္တည္း  ထမ္းေနရတာ အေတာ္ပင္ပန္းမွာပါ။ ဖခင္  တစ္ေယာက္ရဲ႕ေနရာကို  ဝင္ယူျပီး အိမ္ေထာင္တစ္ခုရဲ႕  ေနထိုင္မွဳ႕ စီးပြားေရးကို သားၾကီး တစ္ေယာက္တည္း ရုန္းကန္ေနရတယ္ေလ။ အရြယ္နဲ႔မလိုက္ပါ။ က်မတို႔ မိသားစု စားဝတ္ေနေရး  သမီးငယ္ရဲ႕ မျပီးျပတ္ေသးေသာ  ပညာေရး  နဲ႔  သားေထြးရဲ႕ ပညာေရးဆံုးခမ္းတိုင္ဘို႔  သားၾကီး တစ္ေယာက္ထဲ ဘယ္လိုရုန္းႏိုင္မွာလဲ။ သားၾကီးရဲ႕  ရင္ထဲမွာေကာ  ဘယ္လိုခံစားခ်က္မ်ိဳး ရွိေနမလဲ။ ရက္စက္တဲ့ အေဖ့ကိုေရာ ဘယ္လိုျမင္မလဲ။ သားၾကီးကို က်မ ခုလိုမခိုင္းရက္ေပမဲ့  မျဖစ္မေနဘဝေတြ ၾကံဳလာရျပီမို႔  သားၾကီးကို  မထားရက္ေပမဲ့ ခိုင္းခဲ့ရျပီ။က်မ ရင္ထဲမွာငိုေနတယ္  ရွင္သိလား ရက္စက္သူ ကိုတူးေရ။

ညဘက္  အိပ္မေပ်ာ္ဘဲ က်မလူးလိမ့္ေနတုန္း တစ္ဖက္ခန္းမွ  ရွဳိက္သံသဲ့သဲ့ကို က်မ ၾကားလိုက္မိတယ္။ က်မ ရင္ထဲမွာလည္း ခေလးေတြရဲ႕  အနာဂါတ္အတြက္ အေတြးေတြ ပလပြနဲ႔ ရွဳပ္ရွက္ခတ္ေနတယ္။ ခံစားခ်က္ေတြကလည္း တစ္ခ်က္ခ်က္ အခ်ိန္ေပးစက္လို  ထထျမည္ျပန္တယ္။ နာက်ည္းခ်က္ေတြကလည္း ေျပေလေဝွ႕တိုင္း  ကပ္ပါလာသလို  က်မ ရင္ကိုရိုတ္ခတ္တယ္။ က်မလည္း အပူေသာက အေမာေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနသလို  သမီးေလးလည္း က်မလို အေတြးမ်ိဳးနဲ႔  အိပ္မေပ်ာ္ဘဲ ဝမ္းနည္းငိုေၾကြး ရွိဳက္ငိုေနတာ ေနမွာပါ။ က်မ သိလိုက္ျပီ။ ဒီ ရွိဳက္သံသဲ့သဲ့ေလးက  သမီးေလးရဲ႕  ရွိဳက္သံဘဲ။

 တကယ္ေတာ့ သမီးေလးက သူ႕အေဖကို  အရမ္းခ်စ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါ။ လူေတြေျပာၾကသလိုေပါ့  သားေတြက အေမကို ပိုခင္တြယ္ခ်စ္ၾကသလို  သမီးေတြကလည္း အေဖကုိ ပိုခင္တြယ္ခ်စ္ၾကတယ္တဲ့။ အင္းေလး က်မတို႔မိသားစု အတူရွိစဥ္တုန္းကလည္း  သမီးေလးအေဖ  ကိုတူးဟာ  သမီးေလးရဲ႕  လိုအင္ဆႏၵကိုျဖည့္ဆည္း  သမီးေလး အလိုက်ေနျပီ သမီးေလးကို  အခ်စ္ပိုျပခဲ့တာကိုး။ ခုေတာ့ ဒီအေတြးေတြက သမီးကိုအရိပ္လို  ကပ္ျငိပါလာေတာ့  ခု အေဖ့ရဲ႕  ရက္စက္မွဳ႕ကို  သမီးေလးက လက္ခံခ်င္မည္မဟုတ္။ က်မ သမီးေလးကို ႏွစ္သိမ့္ေပးဘို႔  ဘယ္လိုစကားေတြ သံုးရမွာလဲ။ ႏွစ္သိမ့္ေပးဘို႔  က်မ မွာလည္း ခြန္းအားမရွိ။ ေသာကေတြဖိစီးလို႔ ခ်ိနဲ႔ေနျပီ။ သမီးေလးရဲ႕ ခံစားခ်က္နဲ႔  ညနက္ၾကီးထဲ  အိပ္မေပ်ာ္ဘဲ  ထြက္လာတဲ့ရွိုက္သံကို က်မ နားလည္ခံစားေပးမိေပမဲ့  က်မမွာေရာ  အပူေတြ   ေသာကေတြနဲ႔မို႔  သမီးေလးရဲ႕  ရွိဳက္သံကို  ဥပကၡာျပဳရင္း သမီးေလး  အားရေအာင္  ငိုေစခဲ့တယ္။

သားငယ္ေလးမွာလည္း  မနက္မိုးလင္းလို႔  ေက်ာင္းသြားခါနီးတိုင္း  ေက်ာင္းဝတ္စံု  အိတ္ကပ္ေလးက  ျပားေနတယ္။ ကားတိုးစီးဘို႔  လမ္းစရိတ္ေလာက္ဘဲ  ေလာေလာဆယ္  က်မတတ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ လူပ်ိဳေပါက္အရြယ္  ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရဲ႕  ေက်ာင္းဝတ္စံု  အိတ္ကပ္ထဲမွာ  ေက်ာင္းတက္စရာ  ကားခမွလြဲျပီး  က်န္တာအပိုေငြ  မရွိပါ။ က်မ  ဒါေတြသိေနေပမဲ့  က်မ  မျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ပညာေရးစနစ္ေတြဘဲ   တိုးတက္လာတာလား  ပညာေရး  ေငြေၾကးဘဲ ျမင့္တက္လာတာလား  မသိ။ ေက်ာင္းမွာလည္း  ေပးသြင္းရန္  ေတြကလည္းမ်ား။ က်မ  ေသာေတြနဲ႔  ရူးမတတ္ေအာင္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။  တကၠသိုလ္ေက်ာင္းဆိုတဲ့   ေက်ာင္းၾကီးထဲမွာ  ကားခ ကလြဲျပီး  သားငယ္ကိုေငြပို  က်မ  မေပးႏိုင္ခဲ့ပါ။ သားငယ္ရင္ထဲမွာေရာ  ခုလို မျပည့္မစံုနဲ႔  ေက်ာင္းတက္ေနရတာ  ဘယ္ေလာက္မ်ား  အားငယ္ေနမလဲ။  သားၾကီးမွာလည္း  ဒီတာဝန္ေတြကို  အရြယ္နဲ႔မလိုက္  ထမ္းေနရတာ  က်မ  မိခင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔  ဘယ္လိုမွ မျမင္ရက္  မခံစားရက္ပါ။ သား အတြက္ ခံစားရတိုင္း  ရက္စက္သူ   ကိုတူးကိုဘဲ  အျပစ္တင္ခ်င္လာမိတယ္။ 

ကိုတူးေရ  ရွင့္ တစ္ေယာက္ရဲ႕  အတၱ မာနေတြနဲ႔  လုပ္ခ်င္တာေတြ  လုပ္ခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္မွာ  က်မတို႔  မိသားစုေလးနဲ႔  အနာဂါတ္ေလးမွာ  မုန္တိုင္းထန္ခဲ့တယ္။ ရွင္  တစ္ေယာက္စိတ္ခ်မ္းသာဘို႔  ရွင္တစ္ေယာက္  ေက်နပ္ဘို႔အတြက္  က်မတို႔  မိသားစုတစ္စုလံုး  စိတ္ဆင္းရဲခဲ့ရတယ္။ တကယ္ေတာ့  ရွင္ဟာ  ပညာတတ္ ဘြဲ႕ရတစ္ေယာက္ပါဘဲ။  ဘာေၾကာင့္  ဒါေတြ  မေတြးမိလည္းဆိုတာ  က်မ  နားမလည္ေတာ့ဘူး။ ခေလးေတြနဲ႔  မ်က္ႏွာေတြမွာ  အားငယ္စိတ္  ရွက္စိတ္ေတြ ဒဏ္ရာေတြ  ဖံုးလႊမ္း  ေနခဲ့ျပီ။ ေနာက္ျပီး ရွင့္ရဲ႕ ရက္စက္မွဳ႕ေတြအေပၚ ခေလးေတြ နာက်ည္းမွဳေတြ  ျဖစ္ကုန္မွာ  က်မ အရမ္းစိုးရိမ္မိတယ္။ ရွင္ကသာ  ရက္စက္ခဲ့ေပမဲ့  က်မကေတာ့ ရွင့္အတြက္   ေတြးပူေပးေနမိတယ္။ ရွင့္ရဲ႕  မိဘဝတ္  ပ်က္ကြက္မွဳေတြေၾကာင့္  ခေလးေတြလည္း ရွင့္အေပၚ  အရိုအေသပ်က္  နာက်ည္းျပီး  အျပစ္ေတြျဖစ္လာမွာ  က်မ  စိတ္ပူမိတယ္။

အေတြးေတြနဲ႔  အိပ္မေပ်ာ္ေသးဘဲ   အနာဂါတ္အတြက္  ေတြးပူေနမိတယ္  ကိုတူးရယ္။ ရွင့္ရဲ႕  လြတ္လပ္စြာ ေနထိုင္လိုစိတ္  ေခတ္မွီစြာ  သံုစြဲလိုစိတ္ေတြနဲ႔  ရွင့္ရဲ႕  အမူအက်င့္ေတြၾကားမွာ  က်မကို  အျမဲလိုအျပစ္ရွာခဲ့တာ   က်မ  သီးခံခြင့္လႊတ္ခဲ့ေပမဲ့  ရွင့္ရဲ႕  အတၱ  မာနေတြၾကား  ခေလးေတြကို  ေျမဇာပင္  အျဖစ္အသံုးမခ်ပါနဲ႔လား။ တကယ္ေတာ့  ရွင့္ခေလးေတြက  မိစံုဖစံုနဲ႔ၾကီးျပင္းလာခဲ့ျပီးမွ လက္ရွိဘဝကေန  လက္မဲ့ဘဝေရာက္သြားေအာင္ ရွင္ဘာေၾကာင့္လုပ္ခ်င္တာလဲ။ ပစၥည္းဥစၥာဆိုတာ   အစားထိုးရွာလို႔  ရတယ္ဆိုတာ  ရွင္ေရာ က်မ  အသိပါ။ ဒါေပမဲ့  သူတို႔အတြက္  မိဘဆိုတာ  အစားထိုးရွာလို႔  မရဘူးဆိုတာ  ရွင္ေမ့ေနတာလား  ကိုတူး။ သားသမီးရတနာဆိုတာ  ထိုက္မွရတာတဲ့  ရွင္ၾကားဖူးမွာပါ။ ဒီလို ရတနာေလးေတြကို  ရွင္ဘာေၾကာင့္  တန္ဖိုးထား  မခ်စ္တတ္တာလဲ ။ ကိုတူးေရ  ရွင့္ နဲ႔ က်မေၾကာင့္ ေျမဇာပင္ျဖစ္သြားတဲ့  ရွင့္အနာဂါတ္ ရတနာေလးေတြမွာ  မိဘရဲ႕ ေႏြးေထြးမွဳ႕  လမ္းျပသြန္သင္မွဳ႕  ဦးေဆာင္မွဳ႕ေတြ  လုိေနေသးတယ္ဆိုတာ  ရွင္ တကယ္မသိေတာ့တာလား။ မိခင္ တစ္ေယာက္ရဲ႕  သားသမီးအေပၚထားတဲ့ ေစတနာ နဲ႔ ေသာကအပူေတြကို   ရွင္ ဖခင္တစ္ေယာက္မို႔  တကယ္မသိတာလား။ သိလွ်က္နဲ႔  ရွင့္  အတၱေၾကာင့္  ဥပကၡာ ျပဳခဲ့တာလား .

......က်မ  အေတြးကမၻာထဲေမွ်ာေနလိုက္တာ    နာရီ ၂ ခ်က္ခြဲမွ  က်မ  အေမာေတြၾကား  ေမွးခနဲအိပ္ေပ်ာ္ သြားတယ္။

  ယခုပို႔စ္ကို ကူးယူလိုလွ်င္  စာေရးသူ  အလြမ္းျမိဳ႕ေလး ကိုပါထည့္ေရးေစခ်င္ပါတယ္။ မိသားစုတစ္ခုမွာရွိတဲ့   မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕   ဘဝကို အေျခခံေရးထားတာမို႔ပါ။

 စာဖတ္သူမ်ားကို အစဥ္ေလးစားလွ်က္
 အလြမ္းျမိဳ႕ေလး

7 comments:

jasmine(ေတာင္ၾကီး) said...

ေလာကၾကီးမွာဒီလုိအေဖမ်ဳိးရွိေသးတယ္ေနာ္
အံ့ၾသဖုိ႔ေကာင္းတယ္
လူတုိင္းလဲဖတ္သင္႔တယ္လုိ႔ထင္တယ္
မိခင္လုပ္သူလဲ သနားဖုိ႔ေကာင္းသလုိ သားနဲ႔သမီးလဲ
ဖခင္ရဲ့ အၾကင္နာယုယမႈ ခ်စ္ခင္တြယ္တာမႈ ဘာတခုမွ
မရၾကဘူးေနာ္
ခင္မင္တဲ႔ jasmine
follower လုပ္ခဲ႔တယ္ေနာ္

ခ်စ္စံအိမ္ said...

အေဖဆို လမင္းသိပ့္မၾကိဳက္လွဘူး
ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ဖခင္ေမတၱာကုိ လမင္း
မခံစားဖူးလို့ ပါ
ခံစားမႈေလးခ်ၿပသြားတာရသေၿမွာက္ပါတယ္
မမလြမ္းေရး အားေပးလွ်က္ပါ

မိုးသူ(ေတာင္ၾကီး) said...

လင့္ထားေပးခဲ ့လို ့ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ေဆာင္းပါးေလးကိုဖတ္ရွဳသြားပါတယ္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေမ့ရုပ္ရည္အျမဲတမ္းလွေနမွာပါ
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဖခင္ဟာလဲ အနႏၵဂုိဏ္း၀င္ပါပဲ
အလြမ္းျမိဳ ့ေလးကို မုိးသူရဲ ့ ကဗ်ာ blog ေလးမွာ link ထားလုိက္ပါ့မယ္ေနာ္ ..
blog မိတ္ေဆြ ထပ္တဦးတိုးတာေပါ့
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ....

မိုးသူ(ေတာင္ၾကီး) said...

လင့္ထားေပးခဲ ့လို ့ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ေဆာင္းပါးေလးကိုဖတ္ရွဳသြားပါတယ္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေမ့ရုပ္ရည္အျမဲတမ္းလွေနမွာပါ
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဖခင္ဟာလဲ အနႏၵဂုိဏ္း၀င္ပါပဲ
အလြမ္းျမိဳ ့ေလးကို မုိးသူရဲ ့ ကဗ်ာ blog ေလးမွာ link ထားလုိက္ပါ့မယ္ေနာ္ ..
blog မိတ္ေဆြ ထပ္တဦးတိုးတာေပါ့
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ....

sulay said...

အိမ္ေထာင္မႈတစ္ခုမွာ အိမ္ေထာင္ဦးစီး တာ၀န္မေက်ပြန္ရင္ တစ္မိသားစုလံုး ဖရုိဖရဲေတြျဖစ္ကုန္ေတာ့တာပဲ...။ အလြမ္းၿမိဳ႕ေရ အဲဒီလိုအေဖေတြလဲ ေလာကႀကီးမွာ အေတာ္မ်ားသားလား...။ တန္ဖုိးရွိလွတဲ့ မိသားစုပညာေရးဇာတ္လမ္းေလး ဖတ္သြားပါတယ္...။


ခ်မ္းေျမ့ပါေစ
ခ်ယ္ရီေျမ

အလြမ္းျမိဳ႕ေလး said...

အလြမ္းျမိဳ႕ေလး....

လာလည္တဲ့ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ Comment ေပးခဲ့တဲ့ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ မ်ားကိုအထူး ေက်းဇူးတင္ ဝမ္းေျမာက္မိပါေၾကာင္း။ အမွားမ်ားရွိရင္လည္း နားလည္ခြင့္လြတ္ေပးေစလိုေၾကာင္း


အားလံုးကို အစဥ္ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
အလြမ္းျမိဳ႕ေလး

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္ said...

တန္ဖိုးရွိတဲ့ ပို႔စ္ေလးကို ဖတ္သြားပါတယ္